X

    Κλειστε ραντεβου

    ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

    Μετεγχειρητική Κοιλιοκήλη

    Τι είναι η Μετεγχειρητική Κοιλιοκήλη

    Ως μετεγχειρητική κοιλιοκήλη, ορίζεται η προβολή ιστού (π.χ. μέρος του εντέρου) μέσα από μια εξασθενημένη περιοχή του κοιλιακού τοιχώματος, σε σημείο που είχε πραγματοποιηθεί στο παρελθόν χειρουργική τομή. Αυτός ο τύπος κήλης είναι μια συχνή επιπλοκή μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιά.

    Ποιες είναι οι Αιτίες για την εμφάνιση της Μετεγχειρητικής Κοιλιοκήλης;

    Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην εξασθένηση των μυών της κοιλιάς στο σημείο προηγούμενης χειρουργικής τομής είναι οι εξής.

    Η διάγνωση της γίνεται κυρίως μέσω της κλινικής εξέτασης

    Πλημμελής σύγκλειση της τομής ή χρήση ακατάλληλων χειρουργικών υλικών.

    Λοίμωξη στο σημείο της τομής, μπορεί να επηρεάσει τη μετέπειτα επούλωση και συμβάλλει στην αποδυνάμωση του ιστού.

    Δραστηριότητες που αυξάνουν την πίεση στην κοιλιά (έντονη άρση βάρους στο γυμναστήριο, παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, δυσχεσία).

    Η επούλωση της τομής επηρεάζεται από παράγοντες όπως:

    • Ηλικία
    • Κάπνισμα
    • Υποσιτισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    Πώς εκδηλώνεται η μετεγχειρητική κοιλιοκήλη και ποια τα συμπτώματα;

    Ο ασθενής παρατηρεί ένα εξόγκωμα στην περιοχή της πρότερης τομής, το οποίο μπορεί να μεγαλώνει όταν βήχει ή τεντώνεται και να μικραίνει αισθητά όταν ξαπλώνει.

    Η μετεγχειρητική κοιλιοκήλη προκαλεί συχνά δυσφορία και αίσθημα τραβήγματος, το οποίο είναι πιο έντονο όταν ο ασθενής σηκώνει βαριά αντικείμενα ή βήχει.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις στις οποίες μέρος της κήλης απαρτίζεται από μέρος του εντέρου.

    Όταν υπάρχει απόφραξη εντέρου.

    Λόγω της κήλης , ορισμένες κινήσεις και δραστηριότητες μπορεί να είναι δύσκολες για τον ασθενή.

    Ποια είναι η θεραπεία της Μετεγχειρητικής κοιλιοκήλης;

    Οι μετεγχειρητική κοιλιοκήλη αντιμετωπίζεται επιτυχώς :

    • Με ανοιχτή επέμβαση
    • Λαπαροσκοπικά

    Σε ευμεγέθεις μετεγχειρητικές κοιλιοκήλες, προτιμάται η ανοιχτή μέθοδος, με τοποθέτηση σύγχρονου επαναστατικού πλέγματος διπλής όψης, που τοποθετείται σε επαφή με τα σπλάχνα. Με αυτόν τον τρόπο ελαχιστοποιείται η μετεγχειρητική τάση και ο πόνος.