ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗ

Άλλο ένα πρόβλημα που μπορεί να παρουσιάσει ο θυρεοειδής αδένας είναι η Βρογχοκήλη που γίνεται εύκολα αντιληπτή καθώς μοιάζει με πρήξιμο στο λαιμό. Βρογχοκήλη ονομάζεται κάθε διόγκωση του θυρεοειδούς ανεξαρτήτως αιτιολογίας. Το συχνότερο αίτιο Βρογχοκήλης ήταν παλαιότερα η έλλειψη του ιωδίου στην διατροφή, αλλά σήμερα που χρησιμοποιείται ευρέως το ιωδιούχο αλάτι, οι Βρογχοκήλες οφείλονται συνήθως στην υπέρ- ή υπολειτουργία του θυρεοειδούς, ή σε όζους που δημιουργούνται μέσα στον θυρεοειδή, όπως για παράδειγμα η πολυοζώδης Βρογχοκήλη.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΏΜΑΤΑ ΤΗΣ ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗΣ

Η Βρογχοκήλη εκδηλώνεται συνήθως με :

  • Εμφανή διόγκωση στην βάση του τραχήλου
  • Αίσθημα «σφιξίματος» στο λαιμό
  • Βήχα και βραχνάδα
  • Δυσκολία στην κατάποση
  • Δυσκολία στην αναπνοή

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗΣ

Τα κυριότερα αίτια που προκαλούν τη Βρογχοκήλη είναι τα ακόλουθα:

  • Ιωδοπενία
  • Νόσος Graves (αυτοάνοση κατάσταση), όπου τα αντισώματα παράγονται ενάντια στον θυρεοειδή ο οποίος διογκώνεται και παράγει αυξημένες ποσότητες ορμονών
  • Νόσος Hashimoto (αυτοάνοση κατάσταση), όπου τα αντισώματα καταστρέφουν τον θυρεοειδή, με αποτέλεσμα να μειώνεται η παραγωγή ορμονών και ο θυρεοειδής να διογκώνεται αντιρροπιστικά
  • Πολυοζώδης Βρογχοκήλη, στην οποία γίνεται ανάπτυξη όζων μέσα στο θυρεοειδή
  • Καρκίνος θυρεοειδούς, όπου συνήθως διογκώνεται ο ένας από τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς
  • Θυρεοειδίτις, δηλαδή φλεγμονή του θυρεοειδούς με πόνο και διόγκωση

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗΣ

Για τη διάγνωση της Βρογχοκήλης γίνονται οι ακόλουθες εξετάσεις:

  • Μέτρηση θυρεοειδικών ορμονών (Τ3, Τ4, TSH)
  • Μέτρηση αντισωμάτων θυρεοειδούς (anti-TPO, anti-TG)
  • Μέτρηση καλσιτονίνης
  • Μέτηση καρκινικών δεικτών (CEA, TG)
  • Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς, το οποίο αναδεικνύει το μέγεθος του αδένα και κατά πόσο υπάρχουν όζοι μέσα σ’ αυτόν
  • Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς, το οποίο αναδεικνύει τις περιοχές τους θυρεοειδούς που έχουν αυξημένη ή ελαττωμένη δραστηριότητα, “θερμές” και “ψυχρές” περιοχές ή όζοι
  • Παρακέντηση με λεπτή βελόνη (Fine Needle Aspiration – FNA)
  • Αξονική τομογραφία

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗΣ

Η Βρογχοκήλη σε αρχικό στάδιο αντιμετωπίζεται συντηρητικά, ωστόσο σε περίπτωση μεγάλης Βρογχοκήλης η χειρουργική αντιμετώπιση είναι απαραίτητη.

 1) Παρακολούθηση

Αν η βρογχοκήλη είναι μικρή, ο ασθενής είναι ασυμπτωματικός και οι εξετάσεις των ορμονών του θυρεοειδούς είναι φυσιολογικές, το πιθανότερο είναι να μη χρειαστεί καμιά φαρμακευτική ή χειρουργική αντιμετώπιση, παρά μόνο παρακολούθηση του ασθενούς ανά εξάμηνο.

2) Φαρμακευτική θεραπεία

Η φαρμακευτική θεραπεία, με θυροξίνη ή αντιθυρεοειδικά φάρμακα, εφαρμόζεται μόνο εάν υπάρχει υπέρ – ή υποθυρεοειδισμός.

3) Χειρουργική επέμβαση

Σε μεγάλες Βρογχοκήλες οι οποίες παρουσιάζουν συμπτώματα, όπως δύσπνοια και αίσθημα σφιξίματος στον τράχηλο, σε οζώδη βρογχοκήλη με υπερθυρεοειδισμό, ή σε καρκίνο του θυρεοειδούς χρειάζεται να γίνει χειρουργική επέμβαση, δηλαδή μερική ή ολική θυρεοειδεκτομή.

4) Ραδιενεργό ιώδιο

Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, το οποίο λαμβάνεται από το στόμα, στοχεύει στην καταστροφή των θυρεοειδικών κυττάρων. Συνήθως χρησιμοποιείται σαν συμπληρωματική θεραπεία μετά από ολική θυρεοειδεκτομή για καρκίνο θυρεοειδούς για να καταστραφούν τα εναπομείναντα κύτταρα του θυρεοειδή.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗΣ

 Η θυρεοειδεκτομή είναι μια επέμβαση που γίνεται με γενική νάρκωση και διαρκεί περίπου 2 ώρες. Γίνεται με μια μικρή οριζόντια τομή 5 εκατοστών στη βάση του τραχήλου, κατά μήκος μιας δερματικής πτυχής ή ρυτίδας, η οποία μετά την επέμβαση κλείνει με πλαστική συρραφή.

Κατά την διάρκεια του χειρουργείου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ειδική ηλεκτρονική διάταξη, που βοηθάει τον χειρουργό στην αναγνώριση και διαφύλαξη των λαρυγγικών νεύρων. Ιδιαίτερη μέριμνα γίνεται στην διαφύλαξη των παραθυρεοειδών αδένων, οι οποίοι είναι στενά προσκολλημένοι προς τον θυρεοειδή και γι αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται ειδικοί μεγεθυντικοί φακοί.

Μετά το χειρουργείο μπορεί να υπάρχει λίγος πόνος κυρίως στην έκταση του αυχένα ή στην κατάποση. Ο ασθενής παραμένει στο νοσοκομείο συνήθως 2 μέρες μετά το χειρουργείο.

Όταν η αφαίρεση του αδένα είναι ολική, ο ασθενής πρέπει λίγες μέρες μετά από το χειρουργείο να αρχίσει την ημερήσια λήψη ενός χαπιού θυροξίνης.

Η επάνοδος του ασθενούς σε πλήρη δραστηριότητα γίνεται μετά από λίγες ημέρες και με την λήψη της θυροξίνης αποκαθίσταται πλήρως η φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού.

Η θυρεοειδεκτομή γενικά είναι μια ασφαλής επέμβαση. Όπως κάθε επέμβαση όμως, έχει έναν μικρό κίνδυνο επιπλοκών :

  • Αιμορραγία
  • Παροδική ή μόνιμη κάκωση λαρυγγικού νεύρου, που οδηγεί σε βραχνάδα η αδύναμη φωνή
  • Παροδικός ή μόνιμος υποπαραθυρεοειδισμός, που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία και ανάγκη για λήψη ασβεστίου από το στόμα.

Για να αποφευχθούν όλοι αυτοί οι κίνδυνοι, παρότι η επέμβαση αυτή είναι πλέον επέμβαση ρουτίνας, πρέπει να επιλέγεται εξειδικευμένη χειρουργική ομάδα, με καλή γνώση, τεχνική κατάρτιση και εμπειρία στη χειρουργική του θυρεοειδούς.